http://www.youtube.com/watch?v=jFZZ0Bdbt2w

Het werk op het land zit er op. De groenbemester (winterrogge) is ingezaaid:

Wat er nu nog aan oogstbare groenten staan is boerenkool, spruiten en veldsla:

Zo de tuinder heeft ook winterslaap….

Vega! wordt V

Vega! een tijdschrift van en voor veganistisch leven en eten is onder de naam V in een nieuw jasje gestoken. Dit najaarsnummer is deze keer gratis. Neem die mee als U bij een natuurvoedingswinkel komt of bij Eethuis Zeezicht, Eetwinkel Vreemde Streken (Wageningen) of op de woensdagmarkt bij de marktkraam van Backvries (Wageningen).

Hieronder kunt U alvast mijn bijdrage aan V lezen:

Een kijkje achter de schermen van een bedrijf, dat groenten en fruit teelt. Theo de Vries heeft een biologisch tuinbouwbedrijf Backvries in Wageningen en verkoopt zijn groenten direct aan natuurvoedingswinkels en restaurants in de regio. Elke keer staan één of meerdere groenten centraal die hij op dit moment aan het oogsten is. Voordat Theo tuinder werd, was hij jarenlang kok/mede-eigenaar van biologisch restaurant Jan Steen in Wageningen.

=============================================================

Bericht van het groentenfront

Aflevering: Suikermaïs en pompoen

In de nazomer is het de tijd dat veel vruchtgroenten afrijpen zoals pompoenen en suikermaïs. Zo’n hele maïskolf afkluiven is heerlijk.

Vorig jaar heb ik de jonge suikermaïs-plantjes gezet tussen de rijen net-gezaaide pompoenen. Het idee erachter is dat de ruimte efficiënter gebruikt wordt en in augustus stond het maïs tussen een zee van pompoenblad. Intercropping  heet dit ook wel met een moeilijk woord. Ook heb ik een aantal bedden sla geplant tussen de net-gezaaide pompoen. En zes tot zeven weken later was de sla geoogst en konden de pompoenen  gaan ranken. Maar in het geval van de combinatie maïs-pompoen ging er wat mis. Op het moment dat de maïs bloeide groeiden de rijen pompoen net naast de rijen maïs slechter, er kwamen meer mannelijke pompoenbloemen en de vruchten werden uiteindelijk ook kleiner. Ik ben er nog steeds niet hoe dat komt maar het is wel duidelijk dat maïs geen goede invloed heeft op de groei van pompoen. Dit jaar is het anders gegaan, zo heb ik tussen de gezaaide pompoen bonen gezaaid. Deze combinatie maar ook de combinatie maïs-bonen wordt in bijv. Zuid-Amerika veel toegepast. Het goede hiervan is dat bonen voeding (stikstof) terug geven aan de bodem, die weer door de pompoen en maïs kunnen worden opgenomen en als de bonen met zijn bladeren de bodem bedekken  ik dan minder hoeft te schoffelen of onkruid te wieden. Volgend jaar wordt dit experiment verder uitgewerkt, bijv pompoen of maïs zaaien met eronder klaver (is ook een stikstofbinder en een snelle bodembedekker).

Als de pompoenoogst is binnen gehaald, betekent dit ook gelijk de afsluiting van het teeltseizoen, hoewel er nog van alles op het land staat zoals boerenkool, spruiten en veldsla. En wordt eind september tijdens De Week van Smaak gevierd met een oogstfestival op het land met veel pompoengerechten om te proeven. Zo hadden we vorig jaar pompoenijs gemaakt in drie verschillende smaken. Dat was een doorslaand succes. Pompoensoep kent iedereen vaak wel, maar pompoen leent zich voor allerlei gerechten, zowel hartige als zoete. Zie voor heerlijke recepten: www.backvries.nl/recepten en www.pompoenrecepten.nl .

De voedingskracht van pompoen

Pompoenen zijn een zeer oud cultuurgewas. Er zijn aanwijzingen dat de pompoen al zo’n 7000 jaar voor Christus in Midden- en Zuid-Amerika werd verbouwd. Bij de Azteken en andere Indianenvolkeren waren pompoenen zeer populair omdat ze zo lang bewaard konden worden. Bovendien waren de grote oranje vruchten een zonnesymbool.

Pompoenen worden van oudsher in de volksgeneeskunde gebruikt. Het felgele vruchtvlees van de meeste winterpompoenen is zeer rijk aan caroteen, een stof die ons lichaam in de Vitamine A kan omzetten. Deze vitamine is onder andere van invloed op de snelheid waarmee onze ogen zich kunnen aanpassen aan schemerlicht. In de oude Engelse kruidenboeken wordt al bevolen om kinderen met oogafwijkingen gekookte, fijngemalen winterpompoen te laten eten.

Pompoenzaden zijn een beproefd middel tegen wormen. De pitten worden gepeld maar het dunne binnenste vlies moet intact blijven. Afhankelijk van de leeftijd van de patiënt en het soort wormen (lintwormen vereisen de hoogste dosering) moet men 15 tot wel 100 pitten eten en deze heel goed kauwen. Een uur later besluit een halve lepel wonderolie de behandeling.
Gedroogde, geroosterde pompoenzaden zijn overigens een delicatesse. Pompoen is ook heel geschikt als baby- en kindervoeding. Het vruchtvlees is licht verteerbaar en levert naast caroteen ook calcium, ijzer en vitamine C. De zoetige smaak van de pompoen is ook een voordeel. De meeste kinderen houden niet van bittere groenten zoals spinazie witlof en spruitjes. Als deze groenten met gare pompoen geprakt of vermengd worden, lusten kinderen ze vaak wel.

Pompoenthee getrokken van de bladeren van de pompoenplant werd gebruikt bij diaree.

In de Chinese kruidenleer komt de pompoen ook vaak voor als uitstekend middel tegen wormen en in het bijzonder tegen lintwormen.

Ander veelbelovend botanisch onderzoek is gericht op Momordica charantia (bittere meloen, bittere pompoen), afkomstig uit China, India en Afrika, waar extracten van de plant al eeuwenlang voor medicinale doeleinden worden gebruikt. Eén van de actieve ingrediënten is p-insuline. De hypoglycaemische effecten van deze plant lijken voor een deel te danken aan extra pancreas activiteit, inclusief toename van het gebruik van glucose door de lever.